آموزش، تربیت و توسعه پایدار 3092-7633 2 پیاپی 6 1403 06 30 Developing a Model for Enhancing Organizational Commitment of Tabriz Municipality Employees Based on Urban Sustainable Development تدوین الگوی ارتقاء تعهد سازمانی کارکنان شهرداری تبریز مبتنی بر توسعه پایدار شهری 1 23 FA سجاد عبادی دانشجوی دکتری گروه مدیریت، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران، ناصر فقهی فرهمند دانشیار گروه مدیریت، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران مرتضی هنرمند عظیمی استادیار گروه مدیریت، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران Journal Article 1403/02/03 <p class="ABSTRACT" style="line-height: 115%;">The study aimed to design a comprehensive model for enhancing the organizational commitment of Tabriz Municipality employees within the framework of urban sustainable development principles. This qualitative applied research employed the grounded theory approach. Data were collected through semi-structured interviews with 20 managers, experts, and employees of Tabriz Municipality, selected via purposive and theoretical sampling until theoretical saturation was achieved. Data were analyzed using Strauss and Corbin’s three-stage systematic coding (open, axial, and selective) to identify causal, contextual, intervening, strategic, and consequential dimensions of the model. Validation and reliability were ensured through participant feedback, coding triangulation, and diverse sampling. Five main causal factors were identified: job role meaning-making, effective participation, managerial modeling, organizational growth opportunities, and sustainable organizational culture. Contextual factors included cultural alignment, effective communication structure, structural support, and regulatory context. Intervening conditions such as managerial instability, financial limitations, technological weakness, public awareness gaps, and learning constraints hindered sustainable commitment. Six strategic approaches were found to strengthen commitment: educational empowerment, participatory governance, sustainability-based performance evaluation, modeling leadership, sustainability-linked career pathways, and organizational culture reinforcement. These strategies led to multiple positive outcomes, including employee intrinsic growth, organizational cohesion, operational efficiency, improved local governance, and enhanced urban quality of life. Sustainable organizational commitment is achievable through the integration of personal motivation, supportive organizational structures, participatory culture, and exemplary leadership. Strengthening commitment to sustainability represents not merely a managerial policy but a strategic mechanism to institutionalize sustainability values in municipalities and foster livable, inclusive, and resilient urban systems.</p> <p>هدف این پژوهش، طراحی و تبیین الگویی جامع برای ارتقاء تعهد سازمانی کارکنان شهرداری تبریز در چارچوب اصول توسعه پایدار شهری است. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر ماهیت، کیفی است که با استفاده از رویکرد نظریه داده‌بنیاد انجام شد. داده‌ها از طریق مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته با ۲۰ نفر از مدیران، کارشناسان و کارکنان شهرداری تبریز گردآوری گردید. نمونه‌گیری به روش هدفمند و نظری انجام و تا رسیدن به اشباع نظری ادامه یافت. داده‌ها طی سه مرحله کدگذاری باز، محوری و انتخابی بر اساس الگوی نظام‌مند اشتراوس و کوربین تحلیل شدند تا ابعاد علّی، زمینه‌ای، مداخله‌گر، راهبردی و پیامدی مدل شناسایی شود. برای اطمینان از روایی و پایایی، از بازبینی مشارکت‌کنندگان، تنوع نمونه‌گیری و کدگذاری مضاعف استفاده شد. نتایج نشان داد پنج عامل علّی شامل معنا‌بخشی به نقش شغلی، مشارکت اثربخش، الگو بودن مدیران، فرصت‌های رشد سازمانی و فرهنگ‌سازی سازمانی در شکل‌گیری تعهد سازمانی پایدار نقش دارند. عوامل زمینه‌ای شامل هم‌راستایی فرهنگی، ساختار ارتباطی مؤثر، پشتیبانی ساختاری و زمینه مقرراتی شناسایی شدند. در مقابل، بی‌ثباتی مدیریتی، کمبود منابع مالی، ضعف فناوری، شکاف آگاهی شهروندی و محدودیت یادگیری از عوامل مداخله‌گر محسوب می‌شوند. برای تقویت تعهد سازمانی، شش راهبرد کلیدی پیشنهاد شد: توانمندسازی آموزشی، حاکمیت مشارکتی، ارزیابی عملکرد مبتنی بر پایداری، رهبری الگوساز، مسیر رشد شغلی مبتنی بر پایداری و فرهنگ‌سازی سازمانی. اجرای این راهبردها پیامدهایی مانند رشد درونی کارکنان، انسجام سازمانی پایدار، افزایش کارایی عملیاتی، بهبود حکمرانی محلی و ارتقاء کیفیت زندگی شهری به همراه دارد. نتایج پژوهش نشان می‌دهد که تعهد سازمانی به توسعه پایدار شهری تنها از طریق ایجاد پیوندی میان انگیزش فردی، ساختار سازمانی، فرهنگ مشارکتی و رهبری الگوساز امکان‌پذیر است. ارتقاء تعهد پایدار، نه یک فرآیند کوتاه‌مدت، بلکه سازوکاری راهبردی برای نهادینه‌سازی ارزش‌های پایداری در شهرداری‌ها و حرکت به سوی شهرهای زیست‌پذیر و پاسخگو است.</p> https://www.journaltesd.com/index.php/tesd/article/download/232/192