آموزش، تربیت و توسعه پایدار 3092-7633 در دست انتشار 1406 02 01 Identifying Obstacles to Business Environment Development in Selected Less Developed Provinces شناسایی موانع پیش روی توسعه فضای کسب‌وکار در استان‌های کمتر توسعه‌یافته منتخب 1 13 FA عابدین محمودی گروه مدیریت، واحد چالوس، دانشگاه آزاد اسلامی، چالوس، ایران. جواد گیلانی پور گروه مدیریت، واحد چالوس، دانشگاه آزاد اسلامی، چالوس، ایران. محمدجواد تقی پوریان گروه مدیریت، واحد چالوس، دانشگاه آزاد اسلامی، چالوس، ایران. محمدعلی نسیمی گروه مدیریت بازرگانی، واحد تنکابن، دانشگاه آزاد اسلامی، تنکابن، ایران. Journal Article 1404/10/01 <p>The present study aims to identify and analyze the main obstacles affecting the development of the business environment in selected less developed provinces of Iran. This study adopts a qualitative approach using content analysis. Data were collected through semi-structured interviews with 19 experts, including university professors, entrepreneurs, economic actors, and specialists in economic development. Inclusion criteria required relevant academic qualifications, at least five years of professional experience, and practical familiarity with business environments in less developed provinces. Data analysis was conducted through open, axial, and selective coding to extract key concepts and organize them into coherent categories. Theoretical saturation was achieved after the seventeenth interview, although data collection continued until the nineteenth interview for validation. The findings indicate that obstacles to business environment development in less developed provinces can be categorized into five main dimensions: economic barriers (such as high unemployment, weak investment attraction, and limited financial access), infrastructural barriers (including deficiencies in transportation, energy, and digital infrastructure), socio-cultural barriers (such as skilled labor migration, low entrepreneurial culture, and limited human capital), environmental and climatic barriers (including harsh geography and dispersed populations), and legal-managerial barriers (such as complex bureaucracy, centralization, and lack of integrated policies). These barriers interact systematically and constrain economic dynamism and competitiveness. The study concludes that improving the business environment in less developed provinces requires a comprehensive and integrated strategy addressing structural, institutional, and human capital challenges simultaneously. Policy interventions focusing on infrastructure development, regulatory reform, decentralization, and investment facilitation are essential to achieve sustainable regional growth, reduce disparities, and enhance employment opportunities.</p> <p>هدف این پژوهش شناسایی و تبیین موانع اصلی مؤثر بر توسعه فضای کسب‌وکار در استان‌های کمتر توسعه‌یافته منتخب ایران است. این پژوهش با رویکرد کیفی و با استفاده از روش تحلیل محتوا انجام شده است. داده‌ها از طریق مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته با 19 نفر از خبرگان شامل اساتید دانشگاه، کارآفرینان، فعالان اقتصادی و متخصصان حوزه توسعه اقتصادی گردآوری شد. معیارهای انتخاب خبرگان شامل تحصیلات مرتبط، حداقل پنج سال سابقه حرفه‌ای و تجربه عملی در حوزه کسب‌وکار در استان‌های کمتر توسعه‌یافته بود. فرآیند تحلیل داده‌ها با استفاده از کدگذاری باز، محوری و انتخابی انجام شد تا مفاهیم کلیدی استخراج و در قالب مقوله‌های منسجم سازمان‌دهی شوند. اشباع نظری پس از مصاحبه هفدهم حاصل شد، اما برای اطمینان تا مصاحبه نوزدهم ادامه یافت. یافته‌ها نشان داد که موانع توسعه فضای کسب‌وکار در استان‌های کمتر توسعه‌یافته در پنج مقوله اصلی طبقه‌بندی می‌شوند: موانع اقتصادی (نظیر بیکاری بالا، ضعف جذب سرمایه‌گذاری و محدودیت منابع مالی)، موانع زیرساختی (کمبود حمل‌ونقل، انرژی و زیرساخت‌های دیجیتال)، موانع اجتماعی و فرهنگی (مهاجرت نیروی انسانی، ضعف مهارت‌ها و فرهنگ کارآفرینی)، موانع محیطی و اقلیمی (شرایط جغرافیایی نامساعد و پراکندگی جمعیت)، و موانع قانونی و مدیریتی (بوروکراسی پیچیده، عدم تمرکزگرایی و نبود سیاست‌های یکپارچه). این موانع به‌صورت تعاملی عمل کرده و موجب کاهش رقابت‌پذیری و کندی توسعه اقتصادی در این مناطق می‌شوند. نتایج پژوهش نشان می‌دهد که توسعه فضای کسب‌وکار در استان‌های کمتر توسعه‌یافته نیازمند رویکردی چندبعدی و هماهنگ است که هم‌زمان به بهبود زیرساخت‌ها، اصلاح ساختارهای نهادی، توانمندسازی سرمایه انسانی و کاهش موانع قانونی بپردازد. اتخاذ سیاست‌های منطقه‌محور، تقویت سرمایه‌گذاری و کاهش بوروکراسی می‌تواند زمینه‌ساز رشد پایدار، کاهش نابرابری‌های منطقه‌ای و افزایش اشتغال در این استان‌ها شود.</p> https://www.journaltesd.com/index.php/tesd/article/download/369/264