تربیت و توسعه اندیشه فاخر آموزش، تربیت و توسعه پایدار در دست انتشار 1406 04 01 Presenting the Paradigm of Regenerative Educational Leadership in the Higher Education System of Iran ارائه الگوی رهبری آموزشی بازآفرین در نظام آموزش عالی کشور 1 19 FA حمید تابلی دانشیار گروه مدیریت دولتی دانشگاه پیام نور، تهران، ایران محبوبه عسکری باقرآبادی استادیار گروه مدیریت بازرگانی و دولتی، دانشکده حکمرانی دانشگاه شاهد، تهران، ایران Journal Article 1404 11 01 <p>The purpose of this study was to formulate the paradigm of Regenerative Educational Leadership, explain the transition from sustainable management to regenerative learning ecosystems in Iranian higher education, and develop an indigenous model for educational transformation. This qualitative study employed an innovative “Qualitative Scissors” methodology integrating meta-synthesis, grounded theory, and thematic analysis. The meta-synthesis stage reviewed and synthesized findings from 72 international studies published between 2020 and 2026. In the grounded theory phase, semi-structured interviews were conducted with 28 higher education experts selected through purposive and snowball sampling. Thematic analysis was subsequently used to integrate and validate the final model. The findings identified five major antecedents of regenerative educational leadership: crisis of meaning and burnout, university–society disconnection, inefficiency of traditional leadership paradigms, Generation Z’s demand for transformation, and climate-related pressures. Six core dimensions emerged: leadership as an ecosystem gardener, regeneration of human and social capital, systemic foresight and intergenerational responsibility, the university as a living laboratory, meaning-making and identity formation, and participatory network governance. The model was associated with four major outcomes: regeneration of trust and social capital, human flourishing, institutional resilience, and the revitalization of indigenous wisdom and national identity. The proposed paradigm offers a comprehensive framework for transforming higher education by replacing mechanistic management approaches with ecosystem-oriented leadership. The model promotes meaningful learning, stakeholder participation, resilience, and long-term regenerative development within universities.</p> <p>هدف این پژوهش، صورت‌بندی پارادایم «رهبری آموزشی بازآفرین» و تبیین گذار از «مدیریت پایدار» به «بازآفرینی اکوسیستم یادگیری» در نظام آموزش عالی ایران و ارائه یک الگوی بومی برای تحقق این تحول بود. این پژوهش با رویکرد کیفی و با استفاده از روش نوآورانه «قیچی‌کیفی» انجام شد. این روش ترکیبی از فراترکیب، نظریه داده‌بنیاد و تحلیل مضمون بود. در مرحله فراترکیب، 72 مطالعه بین‌المللی منتشرشده طی سال‌های 2020 تا 2026 بررسی شد. در مرحله داده‌بنیاد، داده‌ها از طریق مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته با 28 نفر از خبرگان آموزش عالی ایران که به‌صورت هدفمند و گلوله‌برفی انتخاب شده بودند، گردآوری شد. در نهایت، یافته‌های حاصل از دو مرحله نخست با استفاده از تحلیل مضمون تلفیق و اعتبارسنجی شدند. یافته‌ها نشان دادند که رهبری آموزشی بازآفرین تحت تأثیر پنج پیشایند اصلی شامل بحران معنا و فرسودگی، گسست دانشگاه از جامعه، ناکارآمدی پارادایم‌های سنتی، مطالبات نسل Z و فشارهای ناشی از تغییرات اقلیمی شکل می‌گیرد. همچنین شش مؤلفه هسته‌ای شامل رهبری باغبان، بازآفرینی سرمایه‌های انسانی و اجتماعی، آینده‌نگری سیستمی، دانشگاه به‌مثابه آزمایشگاه زنده، معنابخشی و هویت‌آفرینی، و حکمرانی شبکه‌ای مشارکتی شناسایی شد. استقرار این الگو به چهار پیامد کلیدی شامل بازآفرینی اعتماد و سرمایه اجتماعی، بالندگی انسانی، تاب‌آوری نهادی و بازتولید هویت و خرد بومی منجر می‌شود. نتایج نشان می‌دهد که رهبری آموزشی بازآفرین می‌تواند چارچوبی نوین برای تحول آموزش عالی ایران فراهم آورد و از طریق جایگزینی رویکردهای مکانیکی با نگرش اکوسیستمی، زمینه توسعه پایدار، یادگیری معنادار، مشارکت ذی‌نفعان و تاب‌آوری نهادی را فراهم سازد.</p> https://www.journaltesd.com/index.php/tesd/article/download/374/306