تربیت و توسعه اندیشه فاخر آموزش، تربیت و توسعه پایدار در دست انتشار 1406 02 01 Providing an AI-Based Coaching Model for the Development of Research Skills of Graduate Students at Islamic Azad University, Mazandaran Province ارائه مدل کوچینگ مبتنی بر هوش مصنوعی بر توسعه مهارت‌های پژوهشی دانشجویان تحصیلات تکمیلی دانشگاه آزاد اسلامی استان مازندران 1 15 FA هانی اعزی دانشجوی دکتری، گروه مدیریت آموزشی، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامي، ساری، ایران مریم تقوایی یزدی گروه مدیریت آموزشی، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامي، ساری، ایران رضا یوسفی سعیدآبادی گروه مدیریت آموزشی، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامي، ساري، ایران Journal Article 1404 10 01 <p>The present study aimed to develop and validate an AI-based coaching model for the development of research skills among graduate students at Islamic Azad University, Mazandaran Province. This applied study employed a mixed-methods (qualitative–quantitative) approach. In the qualitative phase, Strauss and Corbin’s grounded theory method was used, and data were collected through semi-structured interviews with 17 experts in higher education, artificial intelligence, educational technology, and university management selected through purposive and snowball sampling. In the quantitative phase, a researcher-made questionnaire was developed based on the qualitative findings. Face, content, and construct validity, as well as reliability, were confirmed using Cronbach’s alpha and composite reliability coefficients. Qualitative data were analyzed using MAXQDA software, while quantitative data were analyzed through SPSS version 26 and Smart PLS version 3. The findings revealed that the AI-based coaching model consisted of five dimensions, including intelligent diagnosis and evaluation, adaptive guidance and content generation, predictive and targeted recommendations, monitoring and reflective feedback, and integration and collaboration. Research skills were also identified in three dimensions: cognitive-analytical skills, methodological-executive skills, and communicative-publishing skills. Confirmatory factor analysis and structural equation modeling demonstrated that all model pathways were significant at the 95% confidence level, and the standardized coefficients indicated satisfactory model fit. Furthermore, all t-values exceeded 1.96, confirming the causal relationships among the variables. The results indicated that AI-based coaching can serve as an innovative and effective approach for enhancing graduate students’ research skills. By providing intelligent feedback, personalized guidance, continuous progress monitoring, and facilitation of research interactions, this model contributes to improving research quality, increasing research self-efficacy, and strengthening students’ academic performance. Therefore, implementing intelligent coaching systems in higher education institutions can play a significant role in transforming research-oriented education and developing competent researchers.</p> <p>هدف پژوهش حاضر، ارائه و اعتبارسنجی مدل کوچینگ مبتنی بر هوش مصنوعی برای توسعه مهارت‌های پژوهشی دانشجویان تحصیلات تکمیلی دانشگاه آزاد اسلامی استان مازندران بود. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از منظر ماهیت داده‌ها، از نوع آمیخته (کیفی- کمی) بود. در بخش کیفی از نظریه‌پردازی داده‌بنیاد اشتراوس و کوربین استفاده شد و داده‌ها از طریق مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته با 17 نفر از خبرگان حوزه آموزش عالی، هوش مصنوعی، فناوری آموزشی و مدیران دانشگاهی که به روش نمونه‌گیری هدفمند و گلوله‌برفی انتخاب شده بودند، گردآوری شد. در بخش کمی، پرسشنامه محقق‌ساخته مبتنی بر یافته‌های کیفی تدوین گردید و روایی و پایایی آن با استفاده از روایی صوری، محتوایی، سازه، آلفای کرونباخ و پایایی ترکیبی تأیید شد. تحلیل داده‌های کیفی با نرم‌افزار مکس‌کیودا و تحلیل داده‌های کمی با نرم‌افزارهای SPSS نسخه 26 و Smart PLS نسخه 3 انجام شد. یافته‌های پژوهش نشان داد که مدل کوچینگ مبتنی بر هوش مصنوعی دارای 5 بعد شامل تشخیص و ارزیابی هوشمند، راهبری و تولید محتوای تطبیقی، پیش‌بینی و پیشنهاد هدفمند، پایش و انعکاس پیشرفت و یکپارچه‌سازی و همکاری است. همچنین، مهارت‌های پژوهشی در قالب 3 بعد مهارت‌های شناختی-تحلیلی، مهارت‌های روش‌شناختی-اجرایی و مهارت‌های ارتباطی-نشری شناسایی شدند. نتایج تحلیل عاملی تأییدی و مدل‌یابی معادلات ساختاری نشان داد که تمامی مسیرهای مدل در سطح اطمینان 95 درصد معنادار بوده و ضرایب استاندارد از برازش مطلوب مدل حکایت داشتند. مقادیر آماره t برای تمام روابط بیشتر از 1/96 گزارش شد که بیانگر تأیید روابط علی بین متغیرها بود. نتایج پژوهش نشان داد که کوچینگ مبتنی بر هوش مصنوعی می‌تواند به‌عنوان یک راهکار نوین و مؤثر، نقش مهمی در توسعه مهارت‌های پژوهشی دانشجویان تحصیلات تکمیلی ایفا کند. این مدل با فراهم‌سازی بازخوردهای هوشمند، هدایت شخصی‌سازی‌شده، پایش مستمر پیشرفت و تسهیل تعاملات پژوهشی، زمینه ارتقای کیفیت پژوهش، افزایش خودکارآمدی و بهبود عملکرد علمی دانشجویان را فراهم می‌سازد. بنابراین، بهره‌گیری از سیستم‌های کوچینگ هوشمند در دانشگاه‌ها می‌تواند گامی مؤثر در جهت تحول آموزش پژوهش‌محور و تربیت پژوهشگران توانمند باشد.</p> https://www.journaltesd.com/index.php/tesd/article/download/379/309