آموزش، تربیت و توسعه پایدار 3092-7633 در دست انتشار 1406 10 01 Designing a Virtual Education Model for Primary School Teachers in Tehran Using a Mixed-Methods Approach طراحی الگوی آموزش مجازی برای معلمان دوره ابتدایی شهر تهران با رویکرد آمیخته 1 20 FA منا آریایی گروه مدیریت آموزشی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران مهدی شریعتمداری گروه مدیریت آموزشی و آموزش عالی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران عباس خورشیدی گروه مدیریت آموزشی و آموزش عالی، واحد اسلامشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، اسلامشهر، ایران فاطمه حمیدی فر گروه مدیریت آموزشی و آموزش عالی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران Journal Article 1405 01 08 <p>This study aimed to design and validate a virtual education model for primary school teachers in Tehran. This applied study employed a sequential exploratory mixed-methods design comprising qualitative and quantitative phases. In the qualitative phase, an emergent grounded theory approach was adopted. The study population consisted of educational sciences experts, of whom 15 were selected through purposive snowball sampling until theoretical saturation was achieved. Data were collected through semi-structured interviews and brainstorming sessions and analyzed using open, axial, and selective coding. In the quantitative phase, the statistical population included 3,525 primary school teachers in Tehran. Based on Morgan’s sample-size table, 347 teachers were selected through random sampling. A researcher-developed questionnaire derived from the qualitative findings was used for data collection. Qualitative validity was established through the triangulation of data, researchers, theories, and methodological perspectives. The questionnaire demonstrated excellent internal consistency, with an overall Cronbach’s alpha coefficient of 0.98. Quantitative data were analyzed using confirmatory factor analysis and structural equation modeling in LISREL. The qualitative analysis identified 5 dimensions, 16 components, and 92 indicators. The dimensions comprised individual stakeholder capabilities, organizational policies, technological infrastructure, educational content, and instructional methods. Confirmatory factor analysis showed that all relationships between the observed indicators and their corresponding latent constructs were statistically significant at the 0.001 level, with all t-values exceeding the critical value of 1.96. The structural model demonstrated satisfactory fit indices: χ²/df=2.36, RMSEA=0.046, CFI=0.95, IFI=0.95, RFI=0.94, GFI=0.92, and AGFI=0.90. These results supported the construct validity and overall empirical adequacy of the proposed model. The validated model indicates that effective and sustainable virtual education for primary school teachers depends on the coordinated interaction of stakeholder capabilities, supportive organizational policies, appropriate technological infrastructure, accessible and high-quality educational content, and synchronous, asynchronous, and blended instructional methods.</p> <p>پژوهش حاضر با هدف طراحی و اعتباریابی الگوی آموزش مجازی برای معلمان دوره ابتدایی شهر تهران انجام شد. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، آمیخته اکتشافی متوالی با بخش‌های کیفی و کمی بود. در بخش کیفی، از رویکرد داده‌بنیاد خودظهور استفاده شد و جامعه پژوهش را خبرگان علوم تربیتی تشکیل دادند که ۱۵ نفر از آنان با نمونه‌گیری هدفمند و گلوله‌برفی تا دستیابی به اشباع نظری انتخاب شدند. داده‌ها از طریق مصاحبه نیمه‌ساختاریافته و بارش مغزی گردآوری و با کدگذاری باز، محوری و انتخابی تحلیل شدند. در بخش کمی، جامعه آماری شامل ۳۵۲۵ معلم دوره ابتدایی شهر تهران بود که ۳۴۷ نفر با استفاده از جدول مورگان و روش نمونه‌گیری تصادفی انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده‌ها پرسشنامه محقق‌ساخته حاصل از یافته‌های کیفی بود. روایی کیفی ابزار با اجماع داده‌ها، پژوهشگران، نظریه‌ها و روش‌شناسی و پایایی آن در بخش کمی با ضریب آلفای کرونباخ ۰٫۹۸ تأیید شد. داده‌های کمی با تحلیل عاملی تأییدی و مدل‌سازی معادلات ساختاری در نرم‌افزار LISREL تحلیل شدند. تحلیل کیفی به شناسایی ۵ بعد، ۱۶ مؤلفه و ۹۲ شاخص منجر شد. ابعاد الگو شامل توانمندی‌های فردی ذی‌نفعان، سیاست‌های سازمانی، زیرساخت‌ها، محتوای آموزشی و روش‌های آموزشی بود. تمامی بارهای عاملی و روابط میان شاخص‌ها و سازه‌های مربوط در سطح ۰٫۰۰۱ معنادار بودند و مقادیر t از مقدار بحرانی ۱٫۹۶ فراتر رفتند. شاخص‌های برازش مدل شامل χ²/df=2.36، RMSEA=0.046، CFI=0.95، IFI=0.95، RFI=0.94، GFI=0.92 و AGFI=0.90 بود که برازش مطلوب مدل را نشان داد. الگوی ارائه‌شده از اعتبار ساختاری مناسبی برخوردار است و نشان می‌دهد اثربخشی آموزش مجازی معلمان ابتدایی مستلزم تعامل هماهنگ توانمندی ذی‌نفعان، حمایت‌های سازمانی، زیرساخت‌های فنی، محتوای باکیفیت و روش‌های آموزشی همزمان، غیرهمزمان و ترکیبی است.</p> https://www.journaltesd.com/index.php/tesd/article/download/445/299