آموزش، تربیت و توسعه پایدار 3092-7633 در دست انتشار 1406 10 01 Presenting a Digital Transformation Model with a Smart Education Approach in the Iranian Education System ارائه الگوی تحول دیجیتال با رویکرد هوشمندسازی آموزش در نظام آموزش و پرورش ایران 1 25 FA مرجان جوری سهرابی گروه علوم تربیتی، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن ، ایران صغری افکانه گروه علوم تربیتی، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران فتاح ناظم گروه علوم تربیتی، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن ، ایران Journal Article 1405 02 14 <p>This study aimed to develop and validate a comprehensive model of digital transformation based on a smart education approach for the Iranian education system. This applied study employed an exploratory sequential mixed-methods design. In the qualitative phase, 16 scientific and executive experts in educational management and planning, computer science, information technology, and educational administration were purposively selected according to theoretical saturation. Data were collected through semi-structured interviews and analyzed using thematic analysis in MAXQDA 18. In the quantitative phase, the statistical population consisted of education specialists in digitalization and smart education in Tehran, of whom 254 participants were selected through multistage cluster random sampling. A researcher-made questionnaire derived from the qualitative findings was used for data collection. Content and construct validity, Cronbach’s alpha, and composite reliability were used to assess the measurement instrument. Quantitative data were analyzed using confirmatory factor analysis and one-sample t-tests in SPSS 27 and SmartPLS 3. The one-sample t-test showed that the external and internal validity of the proposed model and all their components were statistically significant at p&lt;0.001, with mean scores ranging from 4.10 to 4.65. Confirmatory factor analysis demonstrated that the t-values for all indicators and components exceeded 2.58, confirming all measurement relationships at the 99% confidence level. The coefficients of determination ranged from 0.345 to 0.766. The communality index was 0.536, while the predictive relevance values ranged from 0.295 to 0.399, indicating satisfactory predictive power. Furthermore, the Normed Fit Index was 0.933, confirming an acceptable overall fit of the proposed model. The validated model comprises six dimensions: digital leadership and governance, empowerment and human capital, technological infrastructure, transformation of teaching-learning processes, participation and interactive ecosystem, and digital equity and sustainability. The model provides an integrated, context-sensitive, and empirically validated framework that can support policy development, strategic planning, and implementation of digital transformation and smart education across the Iranian education system.</p> <p>پژوهش حاضر با هدف ارائه و اعتبارسنجی الگویی جامع برای تحول دیجیتال با رویکرد هوشمندسازی آموزش در نظام آموزش و پرورش ایران انجام شد. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، آمیخته متوالی اکتشافی بود. در بخش کیفی، 16 نفر از خبرگان علمی و اجرایی حوزه‌های مدیریت و برنامه‌ریزی آموزشی، علوم کامپیوتر، فناوری اطلاعات و مدیریت آموزش و پرورش با روش نمونه‌گیری هدفمند و بر اساس اشباع نظری انتخاب شدند و داده‌ها از طریق مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته گردآوری و با روش تحلیل مضمون در نرم‌افزار MAXQDA 18 تحلیل شد. در بخش کمی، جامعه پژوهش شامل متخصصان آموزش در حوزه‌های دیجیتال و هوشمندسازی شهر تهران بود که 254 نفر از آنان با روش نمونه‌گیری تصادفی خوشه‌ای چندمرحله‌ای وارد تحلیل شدند. ابزار این مرحله پرسشنامه محقق‌ساخته برگرفته از یافته‌های کیفی بود. روایی و پایایی ابزار با استفاده از روایی محتوا و سازه، آلفای کرونباخ و پایایی ترکیبی بررسی شد و داده‌ها با تحلیل عاملی تأییدی و آزمون تی تک‌نمونه‌ای در SPSS 27 و SmartPLS 3 تحلیل شدند. آزمون تی تک‌نمونه‌ای نشان داد اعتبار بیرونی و درونی الگو و تمامی مؤلفه‌های آنها در سطح کمتر از 0.001 معنادار بودند و میانگین مؤلفه‌ها بین 4.10 و 4.65 قرار داشت. تحلیل عاملی تأییدی نیز نشان داد آماره t تمام شاخص‌ها و مؤلفه‌ها بیشتر از 2.58 بود و بنابراین همه روابط در سطح اطمینان 99 درصد تأیید شدند. مقادیر ضریب تعیین ابعاد بین 0.345 و 0.766 قرار گرفت، شاخص اشتراک 0.536 به‌دست آمد و مقادیر قدرت پیش‌بینی مدل در دامنه 0.295 تا 0.399 قرار داشت. همچنین، شاخص NFI برابر با 0.933 بود که برازش مطلوب مدل را تأیید کرد. الگوی نهایی شامل شش بعد رهبری و حکمرانی دیجیتال، توانمندسازی و سرمایه انسانی، زیرساخت فناورانه، تحول در فرایندهای یاددهی ـ یادگیری، مشارکت و اکوسیستم تعاملی، و عدالت دیجیتال و پایداری است و می‌تواند به‌عنوان چارچوبی بومی و معتبر برای سیاست‌گذاری، برنامه‌ریزی و اجرای تحول دیجیتال در نظام آموزش و پرورش ایران مورد استفاده قرار گیرد.</p> https://www.journaltesd.com/index.php/tesd/article/download/479/335