آموزش، تربیت و توسعه پایدار 3092-7633 در دست انتشار 1406 10 01 Identifying the Core Phenomenon Factors of Organizational Development with an Emphasis on Managerial Competencies شناسایی عوامل پدیده‌محوری توسعه سازمانی با محوریت شایستگی‌های مدیریتی 1 22 FA رجب محمد آبادی گروه مدیریت دولتی، گرایش مدیریت تطبیقی و توسعه، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران منصور رنجبر دانشیار، مرکز مطالعات توسعه آموزش ، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ایران، ساری آمنه امان زاده گروه تکنولوژی آموزشی، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران Journal Article 1405 02 13 <p>The present study aimed to identify the core phenomenon factors of organizational development with an emphasis on managerial competencies at Mazandaran University of Medical Sciences. This qualitative study was conducted using grounded theory based on the Strauss and Corbin paradigm model. The study population consisted of faculty members holding the rank of associate professor or higher with at least 15 years of relevant academic experience, as well as senior managers and experienced experts at Mazandaran University of Medical Sciences. Participants were selected through purposive and snowball sampling, and interviews continued until theoretical saturation was reached. Saturation was achieved after interviews with 17 experts. Data were collected through in-depth semi-structured interviews lasting approximately 45–90 minutes. Credibility was enhanced through member checking, peer review, and participatory interpretation, while coding reliability was assessed through inter-coder agreement and Cohen’s kappa coefficient. Data were analyzed using MAXQDA software through open, axial, and selective coding. The findings showed that the core phenomenon factors of organizational development were organized into nine main categories: individual and personal competencies, cognitive and strategic competencies, leadership and behavioral competencies, professional and organizational competencies, human capital development and succession planning, performance evaluation and management, meritocracy and governance of managerial appointments, localization of the managerial competency system, and organizational support for competent managers. Organizational transformation, innovation, and learning were also identified as developmental outcomes. Selective coding identified “organizational development based on the establishment of a localized, merit-based, and development-oriented managerial competency system” as the central phenomenon of the study. The findings indicate that managerial competency should move beyond being viewed merely as an individual attribute or an appointment criterion and should instead be institutionalized as an integrated system for selecting, evaluating, developing, supporting, and preparing managers. Such a system can improve leadership quality, optimize the use of human capital, strengthen organizational justice and transparency, promote learning and innovation, and facilitate sustainable organizational development.</p> <p>هدف پژوهش حاضر شناسایی عوامل پدیده‌محوری توسعه سازمانی با محوریت شایستگی‌های مدیریتی در دانشگاه علوم پزشکی مازندران بود. این پژوهش با رویکرد کیفی و با استفاده از روش نظریه داده‌بنیاد مبتنی بر مدل پارادایمی اشتراوس و کوربین انجام شد. جامعه پژوهش شامل اعضای هیئت علمی دارای مرتبه دانشیاری و بالاتر با حداقل 15 سال سابقه علمی مرتبط و نیز مدیران ارشد و کارشناسان خبره دانشگاه علوم پزشکی مازندران بود. نمونه‌گیری به‌صورت هدفمند و با راهبرد گلوله‌برفی انجام شد و مصاحبه‌ها تا دستیابی به اشباع نظری ادامه یافت. اشباع نظری پس از مصاحبه با 17 نفر حاصل شد. داده‌ها از طریق مصاحبه‌های عمیق نیمه‌ساختاریافته 45 تا 90 دقیقه‌ای گردآوری شدند. برای افزایش اعتبار یافته‌ها از بازبینی اعضا، بررسی همکار و مشارکت در تفسیر استفاده شد و پایایی کدگذاری از طریق توافق میان دو کدگذار و ضریب کاپای کوهن بررسی گردید. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار MAXQDA و طی مراحل کدگذاری باز، محوری و انتخابی تحلیل شدند. نتایج تحلیل داده‌ها نشان داد که عوامل پدیده‌محوری توسعه سازمانی در قالب نه مقوله اصلی شامل شایستگی‌های فردی و شخصیتی، شایستگی‌های شناختی و راهبردی، شایستگی‌های رهبری و رفتاری، شایستگی‌های حرفه‌ای و سازمانی، توسعه سرمایه انسانی و جانشین‌پروری، نظام ارزیابی و مدیریت عملکرد، شایسته‌سالاری و حکمرانی انتصابات، بومی‌سازی نظام شایستگی مدیریتی و حمایت سازمانی از مدیران شایسته سازمان یافتند. همچنین، تحول، نوآوری و یادگیری سازمانی به‌عنوان پیامدهای توسعه‌ای این ساختار شناسایی شدند. در مرحله کدگذاری انتخابی، «توسعه سازمانی مبتنی بر استقرار نظام بومی، شایسته‌سالار و توسعه‌محور شایستگی‌های مدیریتی» به‌عنوان پدیده محوری پژوهش استخراج شد. یافته‌ها نشان می‌دهد که شایستگی مدیریتی در دانشگاه علوم پزشکی باید از یک ویژگی فردی یا معیار محدود برای انتصاب فراتر رود و به یک نظام یکپارچه برای انتخاب، ارزیابی، آموزش، جانشین‌پروری، حمایت و توسعه مدیران تبدیل شود. استقرار چنین نظامی می‌تواند زمینه ارتقای کیفیت رهبری، استفاده بهتر از سرمایه انسانی، تقویت عدالت و شفافیت سازمانی، افزایش یادگیری و نوآوری و تحقق توسعه پایدار سازمانی را فراهم سازد.</p> https://www.journaltesd.com/index.php/tesd/article/download/499/329